26 Haziran 2013 Çarşamba

ilk yıl sonu gösterisi

acaba nerden yazmaya başlamalı hakikaten bilmiyorum bu sefer...

öyle çok şey birikmiş ki kuzum...
öyle tatlısın ki öyle her halin olay ki. ve ben bu sefer o kadar uzun ara vermişim ki.

yaz. ne büyük nimet... çok şükür. öyle çok geziyoruz. öyle çok geziyoruz ki. ve bu bize öyle iyi geliyor ki...

mesela yazmadığım bu arada

iki adet okul gösterisi,
bir okul pikniği
alınan ilk karne
bir düğün
sonra ilk bisiklet

sonra onlarca gezmece tozmaca

binlerce çok bilmiş diyalog

yemelik ıstırmalık hal ve hareketler

binlerce foto -öyle ki bilgisayarım doldu artık fotodan.
 neler var neler.

MESELA YIL SONU GÖSTERİMİZDEN BAŞLAYABİLİRİM ANLATMAYA.

çok hevesliyim ben bu tür konularda.
ah çıksın kızım sahneye bende elinde mendil ağlayan annelerden oluyum diye.
onlarca kez prova yaptılar tabi okulda .
sandalye dansı yaptılar yabancı bir parça eşliğinde. hazırlık aşaması bile çok şirindi kızımla benim için. her okul günü sonrası öğrendiği hareketleri gösteriyordu bana. şarkının ismini söyleyemiyordu ama yabancı olduğu için. bir gün avm'de gezerken o şarkı çıkmış haberim yok. anne dedi bak sandalye dansımızın şarkısı. durdu başladı oynamaya şirinim. öyle tatlıydı ki. sonra provaya falan gittiler. yaklaştı gösteri günü iyice. ben tabi korumaya başladım nazenin kızımı. hasta olursa falan diye korktum. ve tabiki hastalığı çağırdım belki de bi şekilde böylece.iki gün önce ishal kusma ateş başladı.hemen doktora götürdüm tabi. viral enfeksiyon dedi doktor.bol su ishal için beslenme düzeni vs. dedim Allahtan iki gün var iyileşir kızım bir günde topladı dedim demedim. ve kabus geri döndü. öksürmeye başladı laloşum. hemen bronşit ilaçlarına başladım tabi. ertesi öğlen gösterimiz var. topladı biraz ilaçlarla. anne kafasıyla neler aldım neler sattım o ara tabi ben. götürsem mi götürmesem mi onlarca kez çalıştı heveslendi öksürür mü öksürmez mi. ertesi güne kuaför randevusunuda aldım. dedim ne olursa olsun götürmeliyim. hevesi kırılmasın kızımın. kalktık gittik kuaföre ve bi öksürmeye başladı laloşum. maşa yaptırdık saçlarına. zar zor. kızdım kendime aslında götürmesemiydim falan diye. ama öyle de üzülecekti ki gitmese, bunu göze alamazdım. apar topar gittik salona. öğretmenine teslim edip yerime geçtim. yarım saat falan sonra çıktılar. ama tabi ben o yarım saatde öksürecek mi çıkamayacak mı naptı diye diye bütün salonu sırtımda taşıdım herhalde. öyle yoruldum öyle gerildim ki. sahneye çıkmasıyla öyle sırtımdan bi yük indi ki. bi tanecik güzel kızım. rabbimin güzel emaneti. tüm hastalığına rağmen öyle güzel yaptı ki hareketlerini. öyle güzel başardı ki. kimseye bakmadan kızımı izlemişim sadece, büyülendim herhalde. rabbim her anne babaya böyle güzel şeyler yaşatsın inşallah...
gösteri sırasında foto çekmedim. zaten profesyonel fotoğrafçı çekti. babası gelemedi gösteriye..
babasına ama öğretmenim anne babanız gelecek demesi vardı ki...:) babası bundan hiç etkilenmedi tabi ki...







sonra akşamına gene acildeydik tabi ki.
doktor bronşit olmadığını boğazında viral bir şeyler olduğunu söyledi,
o an neler hissettiğimi anlatamam. kışın üç gün üç gece hiç durmadan öksüren ve doktorların viral dediği bir kuzunun annesi olarak öyle üzüldüm ki. elbette ki Allah beterinden saklasın. ama üç gün üç gece nerdeyse yemek yemeyerek uyumayarak öksüren bir kuzu öyle zordu ki. doktorumuz bu sefer bir öksürük şurubu verdi ama. o vakit hiç doktor vermemişti. öksürük şurubu da iyi bir şey değil biliyorum. ama gözümün korkması verdirdi valla. ve faydasını da gördü elhamdülillah. sonra bu hastalığın bitiminde. bi de bacağının ağrıması var tabi. apar topar taksiyle hastaneye götürmem. babasını bile beklemeden. doktorun çok şükür bir şey bulamadığı. ve iki gün içerisinde geçen. ZALIMSIN VİRAL MİKROP ne diyim:)

öyle işte blogcum bu da kuzumun ilk yıl sonu gösterisi.

sağlıkla nice yıl sonu gösterileri geçirelim inşallah güzel kızım...
annen seni hep seviyor, çok seviyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder