bugün günlerden pazar.
önce anneannede kahvaltı.
sonra kuzuyu orada bırakıp acity, sonra pazar, sonra bim, sonra anneanneden kuzuyu almaca, sonra ev, sonra DAYININ YERİ nam nam nam yani, sonra ankamall.
yazarken bile mutlu oldum. :) ben bunu seviyorum ötesi yok. böyle dolu dolu geçsin gün. kızımda bunu seviyor tabi:)
o bir, o bir "anasının kızı"...:)
kolaj 1: Dayının yeri. Övüldüğü kadar olmasada ben sevdim. Kötü değildi. Mamalar güzel, lezzetli. Kızım bile hepsinin tadına baktı.:)
kolaj 2: ankamall
bugünün notları:
lokantada kapıları açan görevlilere tepki olarak
"anne neden kapılayı acıyolay?"
"yardım ediyolar bize kızım"
"ama bizde açabiyiyiz kapıyayı":)
ankamall'de kahve içerken dondurma dolabını keşfetti ve bende biraz öksürdüğü için izin vermedim. kedi gibi dolabın önünden ayrılmadı tabi. garson da takıldı kuzuya. şeker vardı elinde. "şekeri verirsen dondurma veririm." dedi. Benimkinin tabi önce pek gönlü olmadı. Sonra şekerden de bıktı yiye yiye. Gitti verdi. Tam çıkıyorduk. Bende garsona yemeyeceğini söyledim. çöpe atmasını rica ettim. Benim kuzu yere eğildi, dudaklarını büzdü, küstü: "Ama biz böyle anlaşmamıştık ki. Böyle anlaşma oyuy mu?":) gül gül öldük tabi. Garson abiside dayanamadı. Tadımlık dondurma verdi kuzuya. Tatlıya bağladık olayı yani:)


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder